محرک های هزینه تعمیر و نگهداری توسط مسیرهای تخریب مواد تعیین می شوند
در تاسیسات صنعتی، هزینه تعمیر و نگهداری توسط خود پانل ایجاد نمی شود، بلکه توسط مکانیسم های تخریب که بر روی سطح و ساختار داخلی آن در طول سرویس عمل می کنند، ایجاد می شود. پانل های فولاد کربنی معمولاً نیاز به عملیات سطحی دوره ای دارند زیرا اکسیداسیون زمانی رخ می دهد که اکسیژن و رطوبت به پوشش های محافظ نفوذ کند. در محیط‌های شیمیایی یا مرطوب، لایه‌های پوششی با ضخامت‌های بین 80 تا 200 میکرومتر ممکن است باعث ایجاد ریزترک‌هایی شوند که به خوردگی اجازه انتشار در زیر سطح را می‌دهند.
ورق های فایبر گلاس مسیر اکسیداسیون فلزی را از بین می برند زیرا ساختار حامل بار متشکل از الیاف شیشه ای است که در یک ماتریس رزین گرما سخت، معمولاً پلی استر یا وینیل استر قرار گرفته اند. لایه رزین به‌عنوان یک مانع پیوسته عمل می‌کند که انتقال مستقیم یون از محیط خارجی به لایه تقویت‌کننده را مسدود می‌کند و نیاز به مداخله سطح مرتبط با خوردگی مانند چرخه سندبلاست یا رنگ‌آمیزی مجدد را کاهش می‌دهد.
کاهش تعمیر و نگهداری سطح و بهینه سازی منطقه فرآیند
جداسازی ماتریس رزین
ورق فایبر گلاس با جدا کردن قرار گرفتن در معرض محیط از تقویت سازه، نگهداری سطح را کاهش می دهد. ساختار لمینت شامل یک لایه پوشش ژل (تقریباً 0.3-0.8 میلی متر ضخامت)، یک منطقه بیرونی غنی از رزین، و یک هسته تقویت کننده فایبرگلاس است. در طول سرویس، پاشش شیمیایی یا رطوبت ابتدا با پوشش ژل تماس می گیرد، نه با الیاف ساختاری.
* در حوضه های تصفیه فاضلاب که در آن سولفید هیدروژن (H2S) و هوای مرطوب در دمای بین 20 تا 45 درجه وجود دارد، پانل های فولادی معمولاً به دلیل ایجاد تاول نیاز به تعمیر دوره ای پوشش دارند. ورقه های فایبرگلاس در عوض تقویت کننده را در داخل شبکه رزین پخت شده جدا می کنند، به این معنی که اقدامات تعمیر و نگهداری محدود به تمیز کردن سطح با استفاده از آب یا محلول های قلیایی ملایم به جای عملیات پوشش مجدد است.
مناطق فرآیند خورنده
در نواحی فرآوری شیمیایی مانند اتاق‌های دوز اسید یا سیستم‌های کلرزنی، فواصل نگهداری اغلب با نرخ خرابی پوشش تعیین می‌شود تا آسیب ساختاری. پانل های فولادی در این محیط ها به چرخه های بازرسی برنامه ریزی شده ای نیاز دارند که شامل آماده سازی سطح و پوشش مجدد پس از کاهش ضخامت پوشش به زیر آستانه های حفاظتی می شود.
*ورق های فایبر گلاس ساخته شده با سیستم های رزین وینیل استر با کند کردن انتشار در ماتریس پلیمری در برابر نفوذ بخارات اسیدی مقاومت می کنند. عدم وجود واکنش های اکسیداسیون باعث از بین رفتن انتشار زنگ در زیر لایه سطحی می شود. در نتیجه، فعالیت های تعمیر و نگهداری از جایگزینی پوشش اصلاحی به بازرسی بصری نقاط اتصال مکانیکی مانند پیچ و مهره های فولادی ضد زنگ یا درج های تعبیه شده تغییر می کند.
پیکربندی سازه و عوامل کنترل وزن
هزینه تعمیر و نگهداری به شدت تحت تأثیر نحوه مونتاژ ساختاری و کارکرد پانل ها در بازرسی میدانی قرار می گیرد:
عملیات تعمیر مدولار
نصب معمولاً از سیستم های بست مکانیکی (پیچ و مهره های فولادی ضد زنگ M6-M12) یا اتصال چسب استفاده می کند. این امر پیچیدگی تعمیر و نگهداری را کاهش می‌دهد زیرا آسیب‌های موضعی را می‌توان با تعویض پانل‌های مجزا بدون بریدن بخش‌های جوش داده شده، ترمیم کرد و از خاموش شدن طولانی در کانال‌های تهویه با سرعت 8 تا 15 متر بر ثانیه جلوگیری کرد.
مزیت کنترل وزن
ورق های فایبرگلاس دارای محدوده چگالی 1.5-2.0 گرم بر سانتی متر مکعب هستند، در مقایسه با فولاد کربنی تقریباً 7.8 گرم بر سانتی متر مکعب. یک پانل فایبر گلاس 6 میلی متری با مساحت 1 متر مربع به طور قابل توجهی کمتر از یک پانل فولادی معادل وزن دارد و به تیم ها اجازه می دهد تا تعمیرات دستی را روی قفسه های لوله مرتفع یا سقف مخازن بدون تجهیزات جرثقیل انجام دهند.
حالت های شکست که بر برنامه ریزی تعمیر و نگهداری تأثیر می گذارد
برخلاف سیستم‌های فلزی، خرابی فایبرگلاس معمولاً به جای پیشرونده در کل سطح، موضعی است و به جای بازسازی کامل{{0} پانل، امکان جایگزینی هدفمند بخش‌های آسیب‌دیده را می‌دهد. حالت های رایج خرابی عبارتند از:
مقایسه هزینه تعمیر و نگهداری بین سیستم های فولادی و ورق فایبرگلاس
| عملیات تعمیر و نگهداری | پانل فولاد کربنی | ورق فایبرگلاس |
|---|---|---|
| تعمیر پوشش سطح | هر چرخه پوشش مورد نیاز است | در شرایط عادی لازم نیست |
| حذف خوردگی | سندبلاست یا سنگ زنی مورد نیاز است | قابل اجرا نیست |
| تعویض پنل | اغلب به تعمیر سازه های جوش داده شده مرتبط است | امکان تعویض تابلو به صورت جداگانه |
| بازرسی بست | بررسی های شل شدن مربوط به خوردگی- | فقط یکپارچگی مکانیکی را بررسی می کند |
ادغام ساختارهای ساندویچی برای کاهش کار دسترسی به تعمیر و نگهداری
در تاسیسات صنعتی بزرگتر، هزینه نگهداری نیز به فرکانس دسترسی مرتبط است. ورق های فایبرگلاس ترکیب شده باهسته های لانه زنبوری PPپانل های ساندویچی را تشکیل می دهند که در آن دو پوسته فایبرگلاس بارهای کششی و فشاری را منتقل می کنند در حالی که هسته فاصله جدایی را حفظ می کند.
در اندازه‌های پانل بیش از 2 متر طول، سازه‌های ساندویچی انحراف را تحت بارهای توزیع شده کاهش می‌دهند و تغییر شکل را محدود می‌کنند که در غیر این صورت نیاز به تنظیم مجدد ساختاری دوره‌ای دارد. کاهش تغییر شکل منجر به تنظیمات کمتر سیستم های بست و اتصالات آب بندی در کاربردهای محفظه مانند اتاق های تجهیزات و پوشش های تهویه می شود.
چگونهHolyCoreپیکربندی تعمیر و نگهداری{0}سیستم های فایبرگلاس گرا
HolyCore سیستم های ورق فایبرگلاس را بر اساس شرایط نگهداری عملیاتی به جای انتخاب مواد به تنهایی طراحی می کند. ارزیابی مهندسی شامل پارامترهای مواجهه شیمیایی، دمای عملیاتی، جهت نصب، فاصله پشتیبانی و محدودیت‌های پیکربندی دسترسی است.
مشخصات اصلی مهندسی:
بر اساس این ورودی‌ها، HolyCore معماری ایده‌آل الیاف شیشه (تشک رشته‌ای خرد شده، رووینگ بافته شده، یا هیبرید)، سیستم‌های رزین بهینه شده (پلی استر یا وینیل استر)، ضخامت‌های لمینت یا ساختارهای ساندویچی، و سیستم‌های پوشش ژل سطح تخصصی برای محافظت در برابر UV/شیمیایی را انتخاب می‌کند.
این فرآیند پیکربندی ساختار مواد را با الزامات چرخه تعمیر و نگهداری هماهنگ می‌کند تا اینکه ورق‌های فایبرگلاس را به عنوان یک محصول استاندارد پانل استاتیک در نظر بگیرد.
داده های نگهداری مورد نیاز برای ارزیابی مهندسی
برای ارزیابی کاهش بالقوه هزینه تعمیر و نگهداری با استفاده از ورق های فایبرگلاس، تیم های پروژه معمولاً معیارهای تأیید را با اشتراک گذاری بهبود می بخشند:
نتیجه گیری
ورق های فایبر گلاس با حذف مکانیسم های خوردگی الکتروشیمیایی، کاهش وابستگی پوشش و امکان جایگزینی مدولار آسیب های موضعی، هزینه های نگهداری را در پروژه های صنعتی کاهش می دهند. عملکرد آنها توسط شیمی رزین، معماری الیاف، روش اتصال و پیکربندی ساختاری به جای ظاهر سطح یا ضخامت به تنهایی تعیین می شود. ورقه‌های فایبرگلاس وقتی با ساختارهای ساندویچی مهندسی‌شده و سیستم‌های رزینی{2} ویژه ترکیب می‌شوند، استراتژی‌های تعمیر و نگهداری را از عملیات خوردگی برنامه‌ریزی‌شده به بازرسی مبتنی بر شرایط- تغییر می‌دهند و شدت کار در محیط‌های زیرساخت شیمیایی، فاضلاب و صنعتی را کاهش می‌دهند.
